[Draft] :
แถลงการณ์ เรื่องการรับน้องสาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี
ถึง คณาจารย์ ประธานสาขา และนักศึกษาสาขา
วิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
ทุกชั้นปีจดหมายฉบับนี้ เขียนขึ้นในนามของรุ่นพี่ สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ ที่มีความรัก ความห่วงใย ในกิจกรรมความเป็นไปของสาขาวิชาเสมอมา
เนื่องจากเรา
ได้ยินข่าวทราบว่าใน
ปัจจุบันระยะหลังมานี้ ได้มีการรับน้องใหม่กันอย่างเต็มรูปแบบ กิจกรรมการรับน้องใหม่ มีการว๊าก การทำกิจกรรม
ต่างๆ นานาบางกิจกรรมที่แฝงไว้ด้วยความรุนแรง ซึ่งผิดเพี้ยนไปจากเจตนารมย์เดิม ความตั้งใจ
ของรุ่นพี่เดิม ตั้งแต่การก่อตั้งสาขาวิชานี้มา ซึ่งเราคิดว่า ถึงเวลาแล้ว ที่จะมีการปรับความเข้าใจ เพื่อให้น้องๆ ตระหนักถึง เอกลักษณ์อันเป็นหนึ่งเดียวของสาขาวิชาเรา ความภูมิใจในความที่ไม่เหมือนใคร และไม่ต้องลอกเลียนแบบใคร
น้องๆ ในรุ่นปัจจุบันอาจจะไม่เข้าใจว่า เหตุใด สาขา
เขาวิชาของเราจึงไม่มีนโยบายรับน้องใหม่มาตั้งแต่แรก
“รอยประเพณี”หากใครเคยอยู่ในช่วงที่ อ. กริช สืบสนธิ์ เป็นคณบดี ซึ่งเป็น
อดีตคณบดี
คนแรกของ
คณะสำนักวิชาเทคโนโลยีสังคม ผู้ที่ร่วมก่อตั้งสาขา
วิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ คงจะรู้ความหมายของคำว่า “รอยประเพณี” นี้เป็นอย่างดี
สิ่งที่เรากลัวกันมากที่สุดคือ รอยประเพณี มันจะถูกฝังลงในสาขาวิชาอย่างถอนไม่ออก และเป็นไปอย่างไม่มีเหตุผลอันสมควร การกระทำที่ทำต่อๆ กันมา แล้วจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในทุกๆ ปี จากความคึกคะนองเพียงชั่วขณะของรุ่นพี่
เมื่อ 10 กว่าปีก่อน ในปี 2540 สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ มีนักศึกษารุ่นแรก ซึ่งมีจำนวนเพียงแค่ 83 คน พวกเรามีความเป็นปึกแผ่น และรักกัน โดยอาศัยกิจกรรมต่างๆ ของทางมหาวิทยาลัย หล่อหลอมพวกเรารวมกัน
ปี 2541 เป็นครั้งแรกที่มีน้องใหม่ เกิดขึ้นในสาขาวิชา เป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญ ว่าเราจะสร้างประเพณีการรับน้องขึ้นมาในสาขาวิชาเราหรือไม่ อย่างไร
นักศึกษารุ่นที่ 1 ในขณะนั้น ไม่เชื่อในระบบการรับน้องแบบเดิมที่ทำอยู่ใน สาขาวิชาต่างๆ หรือในมหาวิทยาลัยต่างๆ ซึ่งเหตุผลคงจะเพียงแค่ต้องการให้น้องๆ รู้จักกัน สามัคคีกัน แต่พวกเขาคงลืมกันไปว่า พวกน้องใหม่ เขาไม่ได้อยู่ กันเพียงแค่ 1 วัน 1 สัปดาห์ หรือ 1 เดือน แต่พวกเขาต้องทำกิจกรรมร่วมกันไปอีก 4 ปี การร่วมทำกิจกรรมต่างๆ ของสาขา จะช่วยหล่อหลอมพวกเขาเข้าหากันเอง
เนื่องจากไม่เคยมีรุ่นพี่ ทำให้ไม่เคยถูกใครมาว๊ากใส่ ไม่เคยถูกกดดัน ทำร้ายจิตใจ ไม่เคยถูกใครมาจูงจมูกให้คิด และเมื่อ
คิดหาพิจารณาเหตุผลต่างๆ แล้ว จึง
คิดหาเลือกวิธีการต้อนรับน้องใหม่ ในแบบของเราเอง นั่นคือการสร้างกิจกรรมที่เป็นประโยชน์ และทำกิจกรรมต่างๆ เท่าที่จำเป็น
รุ่นพี่ตกลงกันว่า กิจกรรมการรับน้องจะเสร็จสิ้นลงภายในระยะเวลา 1 วัน เพื่อไม่ให้เป็นการเบียดบังเวลาของน้องมากเกินไป กิจกรรมที่เลือกคือการทำบุญ การแข่งขันกีฬา และ มีงานเลี้ยงรุ่นน้องในตอนเย็นที่สุรสัมมนาคาร ซึ่งคิดว่าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด และน่าจะเต็มไปด้วยความสนุกสนาน
เมื่อเสนอเรื่องเหล่านี้ไปยังสำนัก
วิชา เรื่องทั้งหมด ถูกตีกลับ และถูกตำหนิอย่างมากมาย ว่ากำลังจะสร้างรอยประเพณีให้เกิดขึ้น พวกรุ่นพี่ในขณะนั้นเสียใจมาก ที่เลือกกิจกรรมที่เบาที่สุด เป็นประโยชน์ที่สุด แต่กลับถูกสั่งห้าม
ขณะนั้นก็โกรธอาจารย์ และไม่เข้าใจ ว่าอาจารย์หมายถึงอะไร และห้ามด้วยเหตุผลอะไร มีการเข้าไปทำความเข้าใจกันอยู่หลายรอบ อาจารย์ท่านได้อธิบายให้เข้าใจว่า
ถ้าเราเลือกวิธีการรับน้องที่เหมือนกับ คนอื่นๆ ที่เขาทำกันนั้น วันนึงเขาก็จะมองเราอย่างเอ็นดู ว่าเราเป็นเหมือน “หมาน้อยหัดนั่ง” ทำตามคนอื่นเขาไป โดยที่ไม่มีสมองคิด ไม่มีอุดมการณ์ของเราเอง ว่าเจตนารมย์ที่แท้จริง ความต้องการของผลของการกระทำนั้นคืออะไรกันแน่ เขาก็จะมองเราอย่างเอ็นดู (ซึ่งไม่ต่างอะไรกับความน่าสมเพศช)
ถึงแม้วันนี้เราจะเริ่มด้วยสิ่งที่เบาที่สุด ที่เราคิดว่าดีที่สุด ปรารถนาดีที่สุด แต่เราจะรู้ได้อย่างไรว่าในอนาคต มันจะไม่กลายเป็นความรุนแรงขึ้นมาได้ ความหวังดีของเรา จะกลายเป็นสิ่งเลวร้ายในอนาคตหรือไม่
เดี๋ยวพวกคุณก็จบไปแล้ว คุณไม่รู้หรอก ว่าผมต้องคอยนั่งดู รอยประเพณีนี้ ที่จะเกิดขึ้น ปีแล้วปีเล่า
แล้วถ้ามันเกิดความรุนแรงขึ้นมา ผมจะส่งจดหมายไปถึงพวกคุณทุกคน ว่า “รอยประเพณี” ที่คุณได้สร้างไว้ มันส่งผลแล้วสุดท้าย ท่านก็อนุญาตให้ทำในบางกิจกรรม และพวกเรารุ่นพี่ทุกคนเข้าใจ ใน
ความวัตถุประสงค์ของท่านอาจารย์ และให้คำมั่นว่า พวกเราจะพยายามรักษาสิ่งที่ดีงาม เหล่านี้เอาไว้ ในช่วงรุ่นแรกๆ รุ่นพี่ทุกรุ่น พยายามรักษาความดีงามเหล่านี้เอาไว้ ไม่มีการว๊ากน้อง หรือทำกิจกรรมแค่เพื่อความบันเทิงของรุ่นพี่ สร้างสรรค์หากิจกรรมที่ดี ที่เป็นประโยชน์ และสร้างความสุขให้กับคนทั้งสาขา
จนเชื่อได้เลยว่า พี่ทุกคน “ภูมิใจ” ที่ได้ตัดสินใจที่จะเริ่มประเพณีการรับน้องด้วยเจตนารมย์แบบนั้น กล่าวคือ ไม่มีความรุนแรง และสร้างรอยยิ้ม ความสุข การอยากมีส่วนร่วมของทุกคน
จนสาขา
วิชาของเรา ได้ชื่อว่าเป็นสาขา
วิชาหนึ่งที่ไม่มีการรับน้องในแบบที่ใครๆ เขาทำกัน เป็นความภูมิใจในความมีเอกลักษณ์ ไม่เหมือนใคร และไม่ยึดติดในรอยประเพณีที่มีมาช้านานของการรับน้อง
แต่ในวันนี้ คำสั่งสอนเหล่านั้นก็เหมือนจะถูกละเลือนไป จนเกือบจะไม่เหลือเอกลักษณ์ของสาขา
วิชาที่เป็นความภูมิใจ
ของรุ่นพี่ ที่ได้
สะสั่งสมไว้ช้านาน
ถึงแม้ว่าวันนี้อาจารย์ท่านจะไม่ได้อยู่กับพวกเราอีกต่อไปแล้ว แต่เสมือนว่าจดหมายฉบับนั้น ได้ส่งถึงรุ่นพี่ ทุกคนแล้ว ว่ารอยประเพณีนั้น มันได้เกิดขึ้นแล้วจริงๆ
รุ่นพี่ซึ่งลงชื่อตามท้ายจดหมายแถลงการณ์ฉบับนี้ มีความไม่เห็นด้วย และรู้สึกไม่สบายใจ ที่เจตนารมย์เดิมของเราได้ถูกแปรเปลี่ยนไป เราจึงต้องมีข้อเรียกร้องมายังรุ่นน้องซึ่งเป็นนักศึกษารุ่นปัจจุบันที่กำลังศึกษาอยู่ในขณะนี้ ก่อนที่จะไม่สามารถเรียกอะไรคืนกลับมาได้
อาจจะต้องอาศัยการเสียสละของรุ่นน้องซึ่งเป็นรุ่น 13 ที่กำลังถูกรับน้องในขณะนี้ข้อเรียกร้องของรุ่นพี่ที่มีต่อรุ่นน้องในปัจจุบัน
1.ขอให้หยุดละเว้นกิจกรรมการรับน้องใหม่ โดยการใช้วิธีการว๊าก การฝึกวินัย หรือกิจกรรมใดๆ ที่แฝงไว้ซึ่งความรุนแรงต่อร่างกายหรือจิตใจ
2.ขอให้หยุดละเว้นกิจกรรมที่มีการบีบบังคับให้ทำกิจกรรมใดๆเข้าร่วมโดยไม่สมัครใจ ซึ่งน้องใหม่สามารถมีสิทธิ์ที่จะเลือกในการเข้าร่วมหรือไม่ก็ได้
3.ขอให้ละเว้นไม่ให้มีการลงโทษทั้งทางตรง (ออกคำสั่งให้หมอบ คลาน วิ่ง วิทดพื้น ฯลฯ) และทางอ้อม (กดดัน ตัดรุ่น ฯลฯ) นับจากนี้เป็นต้นไป หากน้องใหม่ใช้สิทธิ์เลือกที่จะไม่เ้ข้าร่วมกิจกรรม
4.ขอให้สร้างสรรค์กิจกรรมที่เป็นประโยชน์ ต่อตนเอง สาขาวิชา และมหาวิทยาลัย
5.ขอให้ช่วยกันดูแล รักษา ทำความเข้าใจถึงอุดมการณ์ การรับน้องอย่างสร้างสรรค์และปราศจากความรุนแรง ให้กับรุ่นน้องต่อไปในอนาคต
...
ซึ่งมาตรการตอบโต้ หากไม่ปฏิบัติตามคำเรียกร้อง อาทิ จะไม่ให้การสนับสนุน นักศึกษาเข้าปฏิบัติงานในโครงการสหกิจศึกษา ฯลฯ เป็นต้นสุดท้ายนี้ ขอส่งความรักและปรารถนาดี มายังรุ่นน้องที่มีความคิดที่จะดำรงรักษาไว้ซึ่งเอกลักษณ์อันดีงามของสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศให้คงอยู่สืบไป
รุ่นพี่สาขา
วิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
ลงชื่อ (รหัสนักศึกษา)
***ชัยณรงค์ อุตตะโมท B4070825
กำไร อิ่มเรือง B4070436
กมลชนก สายคำศร B4070573
ชวลิต เขตตานิม B4070078
เอื้องผึ้ง เดชกำแหง B4070047
ภัทรพงศ์ นิรุตตินานนท์ B4370789
รงค์ศิลป์ ดำรงศิลป์ B4370854
สันติชัย ทองคำ B4070696
วิวัฒนา กิจพูนวงศ์ B4370987
อิทธิ ปัจจันตโฆษิต B4170402
ภัทรวดี B4170679
รดิส สุทธิสุนทร B4370864
เลอชาติ ธรรมธีรเสถียร B4070238
ธนศักดิ์ พบวันดี B4070856
วรรณวิสา เลิศไชยภัณฑ์ ฺB4070085
วศิน์วิโรตม์ เนติศักดิ์ B4070788
ฉัฐพล สุขพิทักษ์ B4270232
อริยะวัฒน์ ประสงค์ B4070504
มนต์ทิพย์ ศรีบูรณ์ B4070245
เอมอร สืบพิมพาวงศ์ B4070450
ปรียานุช ไขแสง 4070351
อรนุช เผ่าสกุลทอง 4070313
พิณรัตน์ จันทนา B4070016
จารุวรรณ อร่ามสิริพรไพศาล B4070610
พรทิพย์ คล้ายประยูร B4370680
วรรณรัตน์ ตระกูลไพศาล B4070191
เทอดศักดิ์ บัวเผียน B4070108
เสฏฐวิชญ์ หมื่นยุทธ B4170709
อภิสิทธิ์ ภุมรินทร์ B4771951
มณีรัตน์ สาริกา 3951798
ภัทรพร สุดลาภา B4470656
จตุพร พรหมจารย์ B4270812
ศุทธิวรรธน์ คำแหง B4470984
ชลลัดดา แก้วปัตตา B4170488
ยิ่งลักษณ์ ยิ่งสวัสดิ์ B4270799
สุนิสา วงค์เหล็ก B4872283
ขนิษฐา ธนบัตร B4370062
สุนาถ ศรีสุมาลย์ B3950456
อภันตรี เศรษฐีธรรม B4070665
ชานนท์ ตาลวงษ์ B4070375
สุทธิพงศ์ ศรีทรสุทธิ์ B3950777
พรพรหม วิเศษเมธากุล B4070689
มณฑา จำนงค์เวช B4070122
เจณิษา พลวารินทร์ B4471356
ณัฐวุฒิ ธนะสกุลทอง B4370291
อรบุษป์ วุฒิกมลชัย B4070702
ภัทรกร ทองแย้ม B4070641
เอนก หวังเจริญ B4070092
สาวิตรี ศิริปัญญา B4070672
เสกสรร โคตรพันธ์ B4070757
ราเชนทร์ ดีวัฒนานนท์ B4370871
รุ่งกานต์ มูสโกภาส B4170327
รัตนาวดี สนธิประสาท B4070269
นัฐติยา สอนสุภาพ B4370512
สุชาย ธุรการวิทยา B4270041
ฐิติกร วรกิจ B4070276
เสรี เทพสวัสดิ์ B4471417
อัตยะ แก้วชัย B4471301
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ในฐานะคนร่างแถลงการณ์ ขอยืนยันว่า ไม่เคยมีความคิดเข้าไปแทรกแซงกิจกรรมของสาขาซึ่งเป็นหน้าที่ของน้องๆ นักศึกษารุ่นปัจจุบัน เจตนารมณ์ของแถลงการฉบับนี้คือ การร้องขอในฐานะพี่ ส่งความห่วงใยไปถึงน้อง และบอกความ ในสิ่งที่น้องอาจจะไม่เคยรู้ว่า "พวกเรา" เป็นมากันอย่างไร
ถ้าเป็นไปได้ผมก็อยากให้เจตนารมณ์เหล่านี้ ถูกถ่ายทอด และสานต่อ ในแนวทางที่มันควรจะเป็น
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ล้วนขึ้นกับการตัดสินใจของน้องรุ่นปัจจุบันที่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้งสิ้น
หากใครคิดเห็นอย่างไร ก็ลงชื่อแสดงความคิดเห็นกันด้านล่างนี้ได้เลย
ขั้นตอน
- ตรวจแก้ไข คำแถลงการณ์ (ระหว่างดำเนินการ)
- รวบรวมรายชื่อรุ่นพี่ที่เห็นด้วยกับคำแถลงการณ์ (ระหว่างดำเนินการ)
- ออกจดหมาย คำแถลงการณ์ อย่างเป็นทางการ ส่งไปยังสาขา
***ขออนุญาตทุกท่าน ผมจะลงชื่อต่อท้ายแถลงการณ์เฉพาะท่านที่คิดว่าเห็นด้วยกับแถลงการณ์นะครับ บางความคิดเห็นที่ผมไม่แน่ใจ ผมขอละไว้ก่อน แต่ถ้าท่านใดไม่ปรากฎรายชื่อต่อท้ายแถลงการณ์ แต่เห็นด้วยและอยากลงชื่อต่อท้ายแถลงการณ์ที่จะนำส่งไปยังสาขา แจ้งผมมาอีกทีก็ได้ครับ เช่นเดียวกัน ถ้าต้องการลบชื่อต่อท้ายแถลงการณ์ก็สามารถแจ้งได้ครับ
อ่านแถลงการณ์ฉบับปรับปรุงแก้ไขล่าสุดได้ที่นี่
http://docs.google.com/View?id=dcxttwmk_8gf88bzdv
